قبل از خرید تور و بلیط از ما هم قیمت بگیرید !!!

 

جاذبه های گردشگری استانبول

کاخ توپ کاپی:
کاخ توپکاپی که در طول قرون 19-15 در مرکز امپراطوری عثمانی قرار داشته است. ساختمان جدید کاخ توپکاپی از سال 1466 شروع و در تاریخ 1948 و پیش از فوت سلطان محمد فاتح در سال 1478 ساخته شده است
در محل تلاقی تنگه بسفر، خلیج شاخ طلایی و دریای مرمره قرار گرفته است. این کاخ در گذشته محل زندگی سلاطین و دولتمردان عثمانی بوده و دارای باغ بسیار باشکوهی است.در سمت راست کاخ درختان سرو قرار گرفته و مطبخ‌های کاخ نیز در همین سمت جای گرفته‌اند. امروزه از این محل به عنوان نمایشگاهی از مجموعه‌های کریستال، نقره و ظروف چینی که مربوط به دوره امپراطوری عثمانی است، استفاده می‌شود. در قسمت چپ کاخ حرمسرا قرار دارد. در این بخش همسران و فرزندان سلاطین در انزوا زندگی می‌کرده‌اند. سومین بخش کاخ نیز شامل سالن اجتماعات ، کتابخانه احمد سوم ، نمایشگاهی از لوازم شخصی سلاطین و خانواده‌ی سلطنتی ، جواهرات بسیار مشهور و قیمتی و نیز مجموعه‌ای از دست نوشته‌ها می‌باشددر میانی ترین بخش این قصر زیبا عمارتی است که ردای حضرت محمّد (ص) در آن نگهداری می شود. این ردا پس از آن که عثمانی ها به دین اسلام گرویدند به استانبول آورده شد. (کاخ توپ کاپی همه روزه به جز روزهای سه شنبه جهت بازدید علاقمندان باز می باشد.)
موزه های باستان شناسی در قسمت داخلی اولین حیاط کاخ توپ کاپی قرار دارند. در این مکان کلکسیونی از عتیقه‌ها و گنج های با ارزش وجود دارد. از جمله این آثار با ارزش می توان به تابوت سنگی اسکندر و نمای سر در معبد آتن اشاره کرد. در موزه مشرق باستان نیز می‌توان نمونه هائی از هنر سومریها ، بابلیها و عاشوریان را یافت کرد.

 

کاخ دولما باغچه:
این کاخ 600 متری در ساحل اروپایی تنگه بسفر قرارگرفته است. قسمت بیرونی این کاخ توسط سلطان عبدالمجید اول در اواسط قرن 19 میلادی ساخته شد. وجود سالن بزرگ در این کاخ با 56 ستون داخل آن و چلچراغ شکیل و 5/4 تنی آن با 750 لامپ موجود در آن چشم هر بیننده ای را خیره می کند. در زمانهای گذشته جهت خوشایند ساکنین این کاخ پرندگان مختلف از اقساط نقاط جهان گردآوری و نگهداری می شده است. موسس جمهوری ترکیه آتاتورک در این کاخ در تاریخ 10 نوامبر 1938 دیده از جهان فرو بست. (این کاخ همه روزه به استثناء روزهای دوشنبه و پنج شنبه جهت بازدید همگان باز می باشد).در هنگام بازدید از این کاخ برای حفظ تمیزی آن ، باید کفش های نایلونی آبی رنگی را به پا کنید.مصطفی کمال آتاتورک، موسس جمهوری ترکیه در سال 1983 در این کاخ درگذشت.

 

کاخ بیلربیی:
این کاخ در قرن 19 توسط سلطان عبدالعزیز بنا نهاده شد. این کاخ پوشیده از گلهای ماگنولیا بوده و در قسمت آسیائی تنگه بسفر قرار دارد. از این کاخ در فصل تابستان و همچنین برای پذایرائی از میهمانان عالیرتبه خارجی استفاده می شده است. یکی از این میهمانان خارجی که از وی در این کاخ پذیرائی شده ملکه فرانسه ، ملکه اژنی بوده است. ( این کاخ همه روزه بجز روزهای دوشنبه و پنج شنبه جهت بازدید همگان باز می باشد).

کاخ ییلدیز:
این کاخ متشکل از دربارها و یک مسجد می باشد و در قرن 19 میلادی توسط سلطان عبدالمجید دوم ساخته شد. در این کاخ یکی از بزرگترین و مجلل ترین ساختمانهائی که سلاطین در آن اقامت داشته و خوش گذرانده اند به نام ساختمان شاله قرار گرفته است. این ساختمانها در داخل یک پارک با گلهائی که از نقاط مختلف دنیا گردآوری شده، قرار گرفته است. حیات این کاخ یکی از زیبا ترین مناظر موجود از حاشیه تنگه بسفر را تشکیل می دهد. به علت بازسازی تنها بازدید از قسمتی از پارک ممکن است. ( این پارک همه روز جز روزهای سه شنبه جهت بازدید عموم باز می باشد).

 

کاخ Goksu گوک سو و یا کاخ کوچوک سو:
نام این کاخ از رودهائی که از اطرافش به داخل تنگه بسفر سرازیر می شود گرفته شده است. این کاخ در اواسط قرن 19 میلادی توسط عبدالمجید اول ساخته شد. از این کاخ هم در گذشته در ماههای تابستان استفاده می شده است. (بازدید از این کاخ همه روزه بجز روزهای دوشنبه و پنج شنبه ممکن می باشد).

آینالی کاواک (اقامتگاه تابستانی):
این مکان در قرن 18 میلادی ساخته شده و بعدها توسط سلاطین مختلف دیگر مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است. این مکان به خاطر آینه کاری داخل آن مشهور می باشد. این آئینه ها هدیه ای بوده از Venetians که در سال 1718 میلادی در این کاخ نصب گردیده است. این کاخ نمونه زیبائی از معماری قدیمی و سنتی ترکیه است. (بازدید از این کاخ همه روزه به جز روزهای شنبه و پنج شنبه ممکن می باشد).

عمارات ماسلاک:
این عمارات بر روی تپه ای سرسبز توسط سلطان عبدالعزیز بنا نهاده شد. این عمارات نمونه ای است بسیار با ارزش از سبک معماری عثمانی که در اواخر قرن 19 بنا نهاده شد. امروزه از عمارت مالتا بعنوان یک رستوران ساده و ارزان قیمت بهره گرفته میشود، هم چنین عمارت ماسلاک و لیمونلو هم بعنوان کافه تریا مورد استفاده قرار می گیرد.

عمارت دریائی آتاتورک (فلوریا):
عمارتی است که توسط رؤسای جمهور ترکیه در فصل تابستان مورد استفاده قرار می گرفته ، ابتدا آتاتورک این عمارت را بعنوان مکانی برای گذراندن تابستان انتخاب نمود که تا به امروز این سنت پا بر جا بوده و ادامه یافته ست. این عمارت (T) شکل در سال 1935 میلادی ساخته شد. طراحی داخلی این عمارت نمونه زیبائی از شیوه طراحی در قرن بیستم است. (بازدید از این مکان همه روزه به جز روزهای دوشنبه و پنج شنبه ممکن می باشد).

مسجد باشکوه سلطان احمد:
این مسجد با 6 مناره زیبای خود درست در مقابل مسجد حاجی صوفیا قرار گرفته است. این مسجد در فاصله سالهای 1609 تا 1616 توسط آرشیتکتی بنام محمت (محمّد) ساخته شد. این مسجد با نام مسجد آبی مشهور است و علت این شهرت کاشی های سفید و آبی زیبائی است که در ساخت آن مورد استفاده قرار گرفته است.

مسجد با شکوه سلیمانیه:
این مسجد به همراه گنبد و چهار مناره بلند و باریکش در قسمت غربی خلیج استانبول قرار گرفته است. این مسجد که یکی از زیباترین مساجد موجود در شهر استانبول می باشد در فاصله سالهای 1550 تا 1557 میلادی توسط معمارسنیان که یکی از معروف ترین معماران دوره طلائی امپراطوری عثمانی به شمار می آمده ، ساخته شده است. بنای این مسجد از نقطه نظر محل قرار گیری آن ، که در بالا ترین نقطه یک تپه می باشد ، بسیار مناسب است. به علاوه چهار مناره موجود در این مسجد که در چهار طرف حیاط آن قرار گرفته در نگاه اول کاملا جلب توجه می کند. در قسمت داخل مسجد محراب و منبری از سنگ قرمز کنده کاری شده وجود دارد و پنجره ها به شیشه های رنگی مزین است. در باغهای این مجموعه آرامگاه سلیمان و همسرش خرم سلطان قرار دارد. ضمن اینکه مقبره معمارسنیان نیز در نزدیکی همین مسجد قرار گرفته است. علاوه براینها چهار مدرسه دینی ، یک مدرسه طب ، یک کاروانسرا ، حمام ترکی ، آشپزخانه و آسایشگاهی برای فقرا در این مجموعه به چشم می خورد.

مسجد رستم پاشا:
این مسجد نیز یکی دیگر از شاهکارهای معمارسنیان می باشد. این مسجد در سال 1561 میلادی به دستور رستم پاشا ، وزیر بزرگ و داماد سلیمان اعظم بنا نهاده شد.

مسجد باشکوه فاتح:
این مسجد در فواصل سالهای 1463 تا 1470 ساخته شد. نام این مسجد از نام فاتح سلطان محمّد ، فاتح عثمانی شهر استانبول گرفته شده که البته آرمشگاهش نیز در همین مکان قرار دارد. این بنا نیز در بالاترین نقطه تپه ای در استانبول قرار دارد. ضمن اینکه در کنار این مسجد مجموعه ای از ساختمانهای مذهبی مدرسه ها ، آسایشگاهها ، حمامها ، بیمارستان ، کاروانسرا و کتابخانه که همگی ارزش بازدید را دارند ، وجود دارد.

مسجد بزرگ ایوب:
این مسجد در خارج از دیوارهای شهر ، جائی که در سال 670 بعد از میلاد فرستاده حضرت محمّد (ص) ایوب توسط کنستانتینها کشته شد قرار گرفته است. این مسجد بعنوان اولین مسجد ساخته شده پس از پیروزی عثمانیها به شمار آمده و مورد توجه بسیاری از گردشگران می باشد.

مسجد ینی:
این مسجد در فواصل سالهای 1597 تا 1663 میلادی در بندر امینونو ساخته شد که از فواصل دور نیز براحتی قابل رؤیت است. ایوانهای آراسته به کاشیهای سبک ایرنیک در این مسجد این مکان را بعنوان یک اثر تاریخی مطرح کرده است.

مسجد سوکول لومحمّد پاشا:
یکی دیگر از شاهکارهای معماری، معمارسنیان مسجد سوکول لومحمّد پاشاست. که در قرن 16 میلادی بنا نهاده شد. این مسجد در نزدیکی مسجد سلطان احمد که یکی از بهترین نمونه های معماری کلاسیک ترکیه به شمار می آید، قرار گرفته است. در داخل این مسجد از کاشی های آبی ، سبز ، بنفش و قرمز از نیکی استفاده شده است.

مسجد سلطان مهرماه:
در داخل دروازه را دیرنه ، که یکی از دراوزه های دیوار قدیمی شهر می باشد قرار گرفته است. در این مسجد دیوارهائی از شیشه ، چهار طاق مربوط به گنبد اصلی را محافظت می کند. این مسجد توسط 161 پنجره داخل آن روشن می شود. مسجد سلطان مهرماه در سال 1555 توسط معمارسنیان برای دختر شاه سلیمان اعظم ساخته شد.